اجازه بدید باهاتون صادق باشمهمه ما در زندگی اشتباه کردیم ( اشتباهات عاطفی ، تحصیلی ، شغلی ، کاری و...) کسی میتونه ادعا کنه اشتباه نکرده؟ پس تا اینجای قضیه همه ما شبیه همیمنمیخوام کلیشه سر هم کنم که آی

سال هاست روز تولدم یه پست مینویسم تو بلاگفا :) امسال هم به رسم این سال ها...۲۱ سالگی یکی از بهترین سال های زندگیم. میتونم بگم بسیار خوش گذشت. چالش ها و موقعیت های خوبی داشت. و از همه مهم تر اینکه اشتب

این روز ها بیشتر از هر موقع دیگه ای دارم با ارزوهام زندگی میکنم

ساعت ها تو روز انرژی میذارم و تصمیم گیری میکنم

با تموم قلبم و انرژیم احساسشون میکنم و میدونم که بالاخره یه روز بغلشون میکنم

اقای قاضی ...

چقدر محافظه کار شدم و خبر نداشتم

کی میخواد جواب پیر شدنمون تو اوج جوونی رو بده؟

تجربه کردن دنیاهای متفاوت خیلی خوشمزه است. مثلا یه مهندس عمران رو ببری چند روز با نقاش ها زندگی کنه. بذارین از تجربه جدیدم بگم. این روزها من وارد فیلد خبرنگاری شدم و دارم سعی میکنم فصولی کنم ببینم اون

ما نسبت به درستی وضع موجود شک نمیکنیم چون اساسا فکر میکنیم امر مورد پسند همگان همان امر درست است.میل به شک کردن به وسیله این احساس درونی تضعیف می شود که رسوم اجتماعی حتما پایه و اساس درستی دارند: حت

از چی بنویسم؟

شما بگین از چی بنویسم ؟

از حال خراب مملکتم بگم؟ از اینکه تو داخل افتادیم به جون خودمون و از خارج داریم گلوله میخوریم؟ از نامردی بگم؟ فقر ؟

یا بیام روشنفکر شم از فلسفه و هنر و ادبیات بگم؟

از حال خودم بگم که دو ساله دارم برای زمین و زمان نقش بازی میکنم ؟ همه حس ها و تجربه های دنیا رو دیدم دیگه. این دنیا برای من حرف جدیدی نداره

از چی بگم؟

ولی زمان هیچ چیزی رو حل نکرد

قرار بود ، عادت کنم

ولی نکردم

ولی...